Voorzitter Louis Smolenaars vertrekt voor drie maanden naar de Filippijnen....

Ik ben weer thuis in de Filippijnen! De assimilatie is in Manila supersnel verlopen. 18 Januari ben ik aangekomen en het was redelijk 'koel', 'slechts' 24 graden C en bewolkt. Na installatie in het mij bekende hotel in de wijk Mabini, heb ik heerlijk het grote stadslawaai over me heen laten komen op een terras bij een kop echte 'brewed coffee' en een krantje....

Op de voorpagina van de Philippine Star staan drie rondborstige Pinay ladies met de namen Tong, Lim en Uy (spreek uit "oei"). Verder lees ik dat presidentskandidaat Senador Villar desgevraagd het Engels als hoofdtaal op alle scholen wil invoeren. Dat hij hiermee tegen de grondwet in gaat, die hij waarschijnlijk nog nooit heeft doorgebladerd, evenals tegen de heersende opvattingen van het onderwijsdeskundigen in, dat een vreemde taal het beste met de moedertaal als eerste medium van instructie te leren is, is iets voor hem van geen belang. Het wordt wat met de presidentsverkiezingen op 10 mei 2010. Op pagina 10 is nog te lezen dat de politie bij een inval in het huis van een crimineel wapens heeft buit gemaakt. Later meldde de maid aan de pers dat ze ook 210 miljoen pesos (16.000 euro) hadden gevonden en maar tussen de manschappen hadden verdeeld. De maid is inmiddels op tragische wijze om het leven gekomen.....

Kortom: ik ben weer thuis in de Filippijnen, waar dit soort berichten schril afsteken tegen het optimisme en de niet gespeelde vriendelijkheid die ik overal ontmoet.

Omdat mijn Filippijnse kennissen druk aan elkaar aan het doorgeven zijn dat ik ben aangekomen in de Filippijnen, loop ik nu de hele dag met mijn mobiel aan mijn oor. In diverse toonaarden en dialecten wordt me welkom geheten, maar meestal in het 'Taglish' (Tagalog-English): werkelijk hartverwarmend!

Segi, amping pirmi Louis.

PDFversie van Louis eerste weblog