Het lijkt wel beleid, steeds meer wil men af van de stad ontsierende sloppenwijken. In de plaats van komen nieuwe gebouwen en grote malls. De armen krijgen een relocation area aangewezen aan de buitenkant van de stad, ver van inkomen genererende mogelijkheden. Zo ook dreigt voor vele scholars van ANAK een verhuizing....

Naast het kantoor van ANAK ligt een krottenwijk waar veel van onze scholars vandaan komen. Inmiddels is het een 'demolition area' geworden. We lopen vanaf de straat een 100 meter lange gang door. Als we weer in het zonlicht komen zien we een vlakte van 150 bij 300 meter vol met puin. Het puin is het restant van de woningen van zo'n 65 arme families: meer dan 400 personen...Zij kregen drie maanden geleden opdracht van de grondeigenaar, de tussen het puin en de straat gelegen " Boston Financial cooperation Bank", om op te krassen. De huisjes waren onrechtmatig gebouwd en de bank wordt uitgebreid.

De gemeente heeft grond ter beschikking gesteld buiten de stad.Het grootste deel van de families nam het aanbod aan, maar zij die achter bleven, zagen deze week hun krotjes door mannen met mokers in elkaar geslagen. Enkelsteens muurtjes liggen om en nipa hutjes zij omver getrokken. Een aantal vrouwen en kinderen staan ontredderd bij elkaar onder een afdak. Starend. Mannen leggen de houten restanten bij elkaar soort bij soort om te hergebruiken. Ze halen de spijkers eruit en slaan ze recht. Ze verzamelen planken en stapelen alles op.

De volgende dagen is het een komen en gaan van kleine vrachtauto's en fietsen waarop alles naar de relocation site in Abadad wordt vervoerd. Daar is een braakliggend terrein: geen weg, geen elektra en geen water...dat komt nog, zegt de gemeente.  Het is te hopen dat de middelbare scholieren die deze week examens hebben hierdoor niet worden benadeeld, nu ze voorlopig buiten moeten slapen.

Die middag is er spoedoverleg op het kantoor van ANAK. In de demolition area woonden 25 kinderen die elke zaterdag in de ANAK Public Reading Place (PRP) werden voorgelezen door onze scholars die dat als vrijwilligerswerk deden. Deze kinderen, in de leeftijd tot 8 jaar, zullen nu de reis naar de PRP niet meer kunnen maken. Het is te ver. Ik ben erg boos. We zamelen in Nederland geld in om boeken naar kleuters te brengen, waar ze echt heel blij mee zijn en door zo'n actie worden de kinderen weggehouden.

Na het bespreken van de verschillende scenario's kiezen we om de boeken naar de kinderen te brengen. Immers als de kinderen niet naar de boeken komen, komen de boeken naar de kinderen.....

Lees het uitgebreide verslag van Louis