Kinderen hebben recht op eten, onderdak en liefde. Basisrechten die helaas niet vanzelfsprekend zijn voor een hoop kinderen in de Filippijnen.

Een ieder die een bezoek brengt aan het tehuis voor verwaarloosde kinderen, gaat weg met een knoop in de maag. Gevoelens van de wereld willen bewegen om iets voor deze kinderen te doen, gevoelens om deze lieve maar beschadigde kinderen te adopteren, gevoelens van machteloosheid. Zo ook onze voorzitter Louis Smolenaars. Lees zijn verhaal over het bezoek aan Home of Hope.

Home of Hope ligt in de outskirts van de stad Bacolod en je ziet in de verte de hoge bergen al. Het is groener dan meer in het centrum, maar de natuur is van een soort flets groene armoede. Achter een muur met een stalen gate, in de barangay Handumanan, light het tehuis voor ouderloze kinderen, dat eens mooi moet zijn geweest.

De hele bedoening wordt gefinancierd door Amerikaanse donors uit Chatanooga. Ze worden parents genoemd. Een drietal parents samen financieren één kind voor 700 pesos (11 euro) per maand gemiddeld per parent. Deze 2100 pesos (34 euro) is veel te weinig voor de 6000 pesos (98 euro) die er per maand per kind nodig is. Het verschil wordt uit allerlei hoeken en gaten gehaald. Dat is ook de reden dat er maar 24 kinderen in Home of Hope wonen. Er is echter plek voor totaal 40 kinderen, maar helaas geen geld....

Ik bezoek de eetzaal waar op dit moment zo'n 10 schatjes in de leeftijd van 3-8 jaar zitten te eten. Het is geen vetpot en de slaapzalen zijn erg karig. De kinderen echter, eten rustig en lepelen netjes hun rijst naar binnen....en met smaak!

Een van de jongetjes is Jesper. Vier jaar oud en eigenlijk boven de sterkte, want er is geen financiering voor hem. Hij is samen met een broertje door een oom binnen gebracht. Het broertje, slechts een paar jaar ouder, is slachtoffer van verkrachting en werd bijna verdronken met zijn hoofd in de wc-pot gevonden. De oom redde hem en wist geen andere oplossing dan Home of Hope.....

Na mijn afscheid van de kinderen en directrice Ritche Olivares, begeef ik me op de terugweg, waarna ik laat in mijn hotel aan kom. Ik plof direct uitgeput op mijn bed neer en ga pas douchen als ik midden in de nacht wakker word.....Na mijn afscheid van de kinderen en directrice Ritche Olivares, begeef ik me op de terugweg, waarna ik laat in mijn hotel aan kom. Ik plof direct uitgeput op mijn bed neer en ga pas douchen als ik midden in de nacht wakker word.....

Het volledige verhaal van Louis